Primum nihil aliud erat quam simplex pruritus, levis quaedam titillatio in natibus meis, vix cura digna, donec infectio me invasit atque usu brachiorum privavit. Nunc sedeo, captivus in propria carne, damnatus ad pruritum tam immanem patiendum ut ipse Iob misericordiam imploravisset. Omnia temptavi: angulum armarii, canem familiarem, etiam desperato conatu latus meum contra parietem culinae fricavi; sed nihil ad locum illum infernalem pervenire potest. Medici dicunt facultatem movendi mihi fortasse redituram esse, sed quando futurum sit dicere nequeunt, atque hora quaque nova intolerabilis cruciatus unda me opprimit. Heri viro ignoto viginti dollaria obtuli, ut nates mihi scaberet. Recusavit. Hodie pretium ad quinquaginta dollaria auxi. Cras, si hic cruciatus perseveraverit, vereor ne nulla mihi alia via relinquatur quam domum vendere atque ursum emere.